Menu Zamknij

Stan na 24 marca 2020 r. Skutki prawne i biznesowe zamknięcia lub ograniczenia działalności gospodarczej spowodowanej pandemią wywołaną przez covid-19

AKTUALIZACJA
Stan na 24 marca 2020 r.

Wobec opublikowania Dz.U.RP Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii należy zaktualizować przesłane uprzednio Państwu opracowanie dotyczące skutków prawnych i biznesowych zamknięcia lub ograniczenia działalności gospodarczej spowodowanej pandemią wywołaną przez COVID-19.

Ogłoszenie stanu epidemii daje nowe prerogatywy i nakłada nowe obowiązki na obywateli RP, aczkolwiek ma również niewymierne znaczenie dla wszystkich osób prowadzących działalność gospodarczą i posiadających zobowiązania biznesowe, co zostało nakreślone w poprzednim opracowaniu.
Wobec wielu rozbieżności i luk wprowadzono zmiany doprecyzowujące ograniczenia w branży transportowej czy w galeriach handlowych i przedsiębiorstwach, pierwotnie nałożone ograniczenia i zakazy nie zostały uchylone poza zakazem prowadzenia działalności obiektów noclegowych turystycznych i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania (PKD 55.20.Z). Wskazano, iż zakaz działalności nie obejmuje drogerii, z wyłączeniem tych oferujących produkty inne niż przeznaczone do perfumowania i upiększania. Zakazano wywozu lub zbywania poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej respiratorów oraz kardiomonitorów.
W rozporządzeniu nadto znalazł się nakaz udostępnienia nieruchomości, lokali i terenów przewidzianych planami przeciwepidemicznymi.

Największe jednak znaczenie przedmiotowe rozporządzenie może mieć dla wyjaśnionego poprzednio zagadnienia siły wyższej. Podtrzymując wyrażone stanowisko należy wskazać, iż o ile uznanie stanu zagrożenia epidemiologicznego nie jest tak oczywiste do uznania go za stan spełniającego przesłanki stanu wyższej konieczności, a strony zobowiązań rzadko wskazują go w umowach jako siłę nadzwyczajną, to zakwalifikowanie „epidemii” jako stanu wyższej konieczności jest już bardziej powszechne i częściej stosowane w relacjach gospodarczych.

Podkreślenia jednak wymaga, iż bez względu jednak na stopień kwalifikacji obecnej sytuacji, czy to jako stanu zagrożenia epidemicznego, epidemii bądź pandemii, konieczne jest szybkie podejmowanie działań zmierzających do zminimalizowania negatywnych skutków wiążących się z brakiem możliwości realizacji umów handlowych, czy utrudnieniem w ich realizacji. Należy przy tym uwzględnić fakt, że dynamika sytuacji i obecny stan prawny nie pozwala na jednoznaczne uznanie jako przyczyny niewykonywania obecnie wszelkich umów wyłącznie epidemii. Każdorazowo, ocena i kwalifikacja epidemii jako siły wyższej i wystąpienia związku przyczynowego pomiędzy jej wybuchem a skutkiem jakim jest brak realizacji zobowiązań umownych powinna być dokonywana indywidualnie i w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy.